• info@mehdinaghdipari.com
ثبت نام

آموزش وینگسوت


 

وینگ سوت یا وینگ سوییت

 

همه چیز در مورد وینگسوت یا لباس بالدار

 

اگر شما تا به امروز آرزوی پرواز و اوج گرفتن در آسمان مانند ابر قهرمان ها را در سر داشته اید، بدانید که تنها نیستید! آرزوی پرواز ذهن انسان ها را از دوران ما قبل تاریخ  درگیر خود کرده است. حتی با ظهور هواپیما ها و دسترسی آسان تر به مسافرت و جا به جایی هوایی، این سوال تاریخی همچنان به همراه ما مانده است: چه می شد اگر به راحتی دستانمان را باز کرده و مانند یک پرنده پرواز میکردیم؟

این ورزش آرزوی دیرینه ی انسان برای پرواز مانند پرندگان را به نوعی محقق کرده است. همه تمدن های دنیا در بدو پیدایش اسطوره ها، افسانه ها، خدایان و الهه هایی در مورد پرواز از خودشان خلق کردند. در واقع رویاهای مربوط به پرواز، یک بخش مشترک در میان تجربه انسان ها است. به طور کل یک میل فراگیر برای به پرواز درآمدن در همه ما وجود دارد.

 

 

 

وینگسوت چیست؟

 

وقتی به وینگسوت های مختلف، فارغ از سایز ها کوچک و بزرگ و طراحی های گوناگونی که دارند نگاه می کنیم، یک اصل مهم در همه آنها رعایت شده است. همه وینگسوت ها دارای دو بال پرواز روی دست ها و یکی بین پاها می باشند. بال های وینگسوت به دلیل شکل ایرفول گونه خود (مانند بال هواپیما) در جریان هوا به پرواز در می آید. وینگسوت می تواند مانند هواپیما روی آسمان شناور مانده و توسط تغییر وضعیت بال های خود، تغییر جهت دهد.

وینگسوت ها از نوع مخصوص از پارچه نایلونی نرم، سبک و با تراکم بسیار بالا ساخته می شوند. طراحی و دوخت وینگ سوت به نحوی است که می توان آن را مانند لباس به راحتی پوشید و روی بدن محکم کرد. طراحی بازوهای وینگسوت مانند ایرفویل بال های هواپیماست که این به پرواز و حرکت رو به جلوی ما کمک می کند. حرکت رو به جلوی یک وینگسوت مدرن دارای نسبتی در حدود 2.5 به ۱ است به معنای ساده مثلا وقتی وینگسوت دو و نیم متر به جلو می رود یک متر هم پایین می آید.  بیرون پریدن از هواپیما و دیگر وسیله ها دارای تکنیک های خاصی است که ورزشکار ملزم به رعایت همه نکات ایمنی آنهاست.

مدت‌زمانی که یک پرنده می‌تواند با وینگسوت پرواز کند بیشتر از سقوط آزاد است. در واقع شخص مانند پرنده ای در هوا به پرواز در می آید و در آخر برای فرود آمدن به زمین، چتر نجات باز شده و فرد به طور آهسته به زمین می رسد.

 

wingsuit in Iran

 

 

عجایب پرواز با وینگسوت

 

دیدن یک انسان با وینگسوت که دارد مثل یک پرنده ی شکاری از کناره های کوه بال میزند، به نظر خیلی از مردم، دیوانگی محض به نظر می رسد، ولی یک چیز جادویی در مورد این ورزش فوق العاده وجود دارد. وقتی می بینید زمین از زیر شما با شیب تند در حال عبور است، شاید دیووانه کننده باشد. اگر به حد کافی سریع پرواز کنید، می توانید با استفاده از وینگسوت در آسمان بالا رفته و اوج بگیرید. وینگ سوت کاری کاری خواهد کرد که حس واقعی پرواز را درک کنید.

 

وینگ سوت در ایران

 

 

تفاوت وینگسوت با پاراگلایدر و چتربازی سقوط آزاد

 

با وینگسوت می توان با سرعت خیلی زیاد در آسمان به این طرف و آن طرف پرواز کرد و باید از داخل یک هواپیما و یا از یک صخره و پرتگاه مرتفع برای رسیدن به ارتفاع مناسب در آسمان بیرون پرید است. سرعت حرکت رو به جلو و پرواز وینگ سوت آنقدر زیاد است که با خود آن به تنهایی نمی شود فرود امنی داشت و باید حتما در انتهای پرواز از چتر نجات استفاده کرد. این در حالی است که با چتر های سقوط آزاد و همچنین پاراگلایدر می توان سریعا سرعت را کم کرده و فرود خیلی نرمی داشته باشیم. وینگسوت به اسکای دایور ها و بیس جامپر ها این امکان را می دهد تا در آسمان مثل یک پرنده به پرواز درآمده، دست های شان را باز کرده و در آسمان گشتی بزنند. برای قرن ها افراد پیشگام در هوانوردی تلاش کردند تا با اتصال بال های مصنوعی به دست ها و پشت خود، به این امر مهم دست یابند. وینگسوت یا همان لباس بالدار (لباس خفاشی) نتیجه این همه تلاش انسان برای پرواز مانند یک پرنده است. تا زمانی که در ارتفاع مناسب هستید و چتر خود را باز نکرده اید می توانید با وینگسوت خود در آسمان بچرخید و حرکات آکروباسی و نمایشی اجرا کنید.

 

 

 

طراحی وینگسوت

 

طرح های مختلفی از وینگسوت در بازار وجود دارند اما تمام آن ها عموما از یک اصول مشترک پیروی می کنند. وینگسوت ها از الیافی بسیار مقاوم و با دوام به همراه بعضی قسمت های سخت و محکم ساخته شده اند که بدن انسان نیز نقش شاکله اصلی آن را ایفا می کند. اساسا این لباس باعث تبدیل تمام بدن ما به یک بال می شود که به معنای این است که این لباس باید تا حد امکان از سطح افقی بیشتری برخوردار باشد تا ایرفویل کارایی بهتری را به ما بدهد.

در طراحی های معمولی، وینگسوت ها با قرار دادن سطوحی از بال در بین پاها و در زیر بازو ها باعث دست یابی به این هدف شده اند.  هوای مخالف باعث باد شدن این سطح ها از طریق ورودی های هوای مخصوص به این لباس می شوند که باعث می شود تا ایر فویل ها در طول پرواز در حالت پایدار و محکم باقی بمانند این یعنی افراد نیازی ندارند تا برای حفظ شکل ایرفویل بال های خود فقط از نیروی فیزیکی بدنشان استفاده کنند. برای اینکه پرنده ها بتوانند در پایان پرواز با وینگسوت به راحتی چتر خود را باز کنند، طراحی لباس به گونه ای است که دسترسی به همه اینها و موارد ایمنی وجود دارد.

 

 

 

آیرودینامیک وینگسوت

وینگسوت چگونه به فردی که آن را پوشیده اجازه می دهد تا واقعا پرواز کند؟

 

برای دانستن بیشتر درباره ی فیزیک وینگسوت، طراحی و اینکه چگونه دهه ها تجربه و آزمایش باعث شد اکنون پرنده وینگسوت آسمان را به تسلط خود در بیاورند باید کمی در مورد اصول پایه فیزیک پرواز بیشتر  بدانید.

اولین چیزی که باید به خاطر داشته باشید این است که هوا مانند مایعات، سیال است. سعی کنید کف دستتان را در وانی پر از آب حرکت دهید و یا دستتان را از پنجره ماشینی در حال حرکت به بیرون ببرید. نیروی مقاومتی که شما بر روی دستتان احساس می کنید همان حرکت سیالات (هوا یا آب) است که بر خلاف جهت حرکت دست شما می باشند.

پرواز ارتباط بین 4 نیروی مخالف است. همیشه گرانش و نیروی وزن شی پرنده را به پایین می کشد. ولی لیفت یا بالا رفتن زمانی رخ می دهد که حرکت رو به پایین جسم با نیروی مقاومت هوا رو برو می شود. اگر شما سطحی صاف و یا ایرفویل (سطحی شبیه بال هواپیما) داشته باشید، حرکت در سیالات نه تنها باعث کاهش نیروی گرانش شی پرنده شده، بلکه باعث بالا رفتن آن نیز می شود.

وقتی اسکای دایوری که از هواپیما خارج می شود، فورا نیروی جاذبه را احساس خواهد کرد. اگر همین فرد وینگسوت به تن داشته باشد، ایرفویل وینگ سوت باعث ایجاد لیفت می شود. اگرچه که این ایرفویل آنقدر بزرگ نیست که بتواند تا حدی لیفت ایجاد کند که وزن فرد را در هوا به بالا بکشد. به همین دلیل است که وینگسوت فلایر ها باید از چتر برای فرود استفاده کنند. این بال های کوچک وینگسوت نمی توانند به حدی نیروی لیفت بالا رونده ایجاد کنند که باعث کم شدن سرعت فرد، برای فرودی امن شوند.

برای اوج گرفتن در داخل آسمان، وینگسوت فلایر باید به glide ratio (رابطه بین لیفت، درگ و نیروی وزن که مشخص می کند یک شی پرنده از یک ارتفاع خاص تا چه حدی می تواند جا به جا شود) خود توجه کند. هنگامی که نیروی وزن پرنده را به پایین می کشد، لیفت به او اجازه می دهد تا با برشی به صورت افقی وارد هوا شود.

 

 

 

نحوه پرواز با وینگسوت و حرکت آن در آسمان

 

زمانی که یک وینگسوت فلایر از داخل هواپیما به بیرون پریده و شروع به سقوط می کند، اولین قدم باز کردن دست ها و پاها برای باز شدن کامل بال ها است. سپس فرد ستون فقرات خود را صاف کرده، شانه هایش را رو به جلو هل داده و پاهایش را صاف می کند. از آن جایی که تمام بدن فرد به عنوان ایر فویل عمل می کند، فرد پرنده می تواند با حرکت دادن قسمت های مختلف بدن خود در آسمان مانور بدهد.

 

طی مسافت با وینگسوت

برای پوشش دادن مسافتی طولانی، فرد باید شانه های خود را به جلو گردش داده و چانه خود را به گردن بچسباند تا وینگسوت را در حالت سر پایین قرار دهد. او باید حتما بال هایش را باز نگه داشته باشد ولی نه در حدی که کامل کشیده شود. فراموش نکنید هرچه لیفت بیشتر باشد،سرعت کم شدن ارتفاع پایین تر می آید و شی پرنده باید ارتفاع را فدا کرده و آن را تبدیل به سرعت کند تا بتواند مسافت بیشتری را پوشش دهد.

 

پرواز بیشتر با وینگسوت

برای رسیدن به طولانی ترین زمان ممکن پرواز،وینگسوت فلایر باید سر خود را بالا گرفته و به جلو نگاه کند. او همچنین باید از ناحیه لگن خود را جمع کرده، بال ها را کش بیاورد و بر خلاف باد آن هارا به پایین فشار دهد. با این کار فرد به بیشترین سطح تماس ممکن رسیده که باعث ایجاد لیفت بیشتری می شود. این همزمان سرعت پایین آمدن و حرکت رو به جلو را کاهش می دهد.

 

دور زدن با وینگسوت

وقتی که زمان دور زدن می رسد، فرد پرنده به سادگی پاها، لگن،شانه ها را چرخانده تا باعث ایجاد تغییر در شکل ایرفویل شود. هر قسمتی از وینگسوت می تواند باعث دور زدن شود. در اینجا نکته مهم، انجام حرکات کوچک است زیرا حرکات بزرگ تر می تواند باعث چرخش غیر قابل کنترل (Flat Spin) شود. این بسیار شبیه شنا در زیر آب و حرکت دادن بدن برای تغییر جهت است به غیر اینکه هر حرکت کوچکی در وینگسوت باعث تغییرات اساسی در جهت حرکت می شود.

 

 

 

تاریخچه وینگسوت

 

اولین پرش با چتر از داخل یک هواپیما تنها پس از 9 سال از اولین پرواز موفق برادران رایت اتفاق افتاد. اولین اسکای دایور ها پیشگامان واقعی بودند که با هر پرش درک و دانش خود را درباره آیرودینامیک سقوط آزاد فزایش می دادند. در آن زمان آن ها نمی توانستند جهت سقوط آزاد را کنترل کنند که امروزه در ورزش اسکای دایوینگ آن را تکنیک tracking می نامیم. آن ها فقط سقوط می کردند تا زمانی که چتر هایشان را باز کنند.

در دهه سی میلادی(بین 1930 تا 1940) افراد تست کننده اسکای دایوینگ تمهیدات خاصی را برای بال ها در نظر گرفته و امتحان می کردند تا بتوانند ترکینگ بهتری داشته باشند. از چوب گرفته تا پارچه و حتی سازه های فلزی. هنگامی که این افراد پرنده پیش قدم سطح های مختلفی از قدرت مانور را تجربه می کردند، این بال های بدترکیب معمولا در توانایی فرد برای خروج مناسب از هواپیما و یا فعال کردن چترشان دخالت کرده و او را دچار مشکل می کرد که در نتیجه باعث آسیب دیدگی  می شد. ادر پاسخ به نرخ بالای تلفات، انجمن چتربازی آمریکا USPA استفاده از بال را در اسکای دایوینگ ممنوع اعلام کرد.

در دهه 80 میلادی خلبان آلمانی به اسم کریستوف آرن با تقویت لباس اسکای دایوینگ خود به کمک سطح هایی از بال های یافته شده، توانست به پیشرفتی در تکنولوژی وینگ سوت دست یابد. اگرچه این باعث سرعت بیشتر در ترکینگ نشد اما توانست سرعت کم شدن ارتفاع را آرام تر کرده و تعادل بیشتری ایجاد کند. در پی این پیشرفت ها در سال 1987، انجمن چتربازی آمریکا USPA محدودیت های خود را بر روی سقوط آزاد با بال لغو کرد.

در اواسط دهه 90 یک اسکای دایور فرانسوی به نام پاتریک گایاردون بیشتر بر روی این کانسپت کار کرد و سطح هایی از بال را در بین پاها و زیر بازو ها قرار داد. گایاردون در حین تست این مفهوم از دنیا رفت اما این طرح 3 بال او پایه گذار طرح های مدرن و امروزی وینگ سوت ها شد.

اولین وینگسوت های تجاری در انتهای دهه نود میلادی وارد بازار شد و این ورزش تا به امروز رشد بسیاری کرد. وینگسوت فلایینگ (wingsuit flying) یک ورزش بی حد و مرز است و شرکت کنندگان آن اسکای دایور های با تجربه و بیس جامپر های ماهری هستند.

 

 

 

قیمت وینگسوت

 

قیمت وینگسوت بر اساس نوع شرکت تولید کننده، طراحی و مدل بین 1100 تا 2000 یورو هستند.

 

 

 

قیمت آموزش وینگسوت

 

اگر حداقل 200 پرش سقوط آزاد دارید و همه پیش نیاز های آموزش وینگسوت را اجرا کرده اید، کار بسیار ساده است. آموزش شما سه روز زمان می برد. آموزش وینگسوت شامل تعلیمات مربی، اجاره لباس وینگسوت و پرش های تمرینی بین 500 تا 900 یورو برای شما هزینه دارد. بعد از این دوره آموزشی قادر خواهید بود به راحتی از وینگسوت های مبتدی استفاده کرده و پرواز کنید. با بالا رفتن مهارت ها و تجربه هایتان با وینگسوت های بزرگتر و پیشرفته تری پرواز خواهید کرد.

 

 

 

ثبت نام آموزش وینگسوت (Wingsuit Flying in Iran)

 

لطفا قبل از هر اقدامی برای ثبت نام، در مورد اعتبار اجرایی آکادمی ما و همچنین عملکرد استاد نقدی پری تحقیق کنید  و فیلم ها و صحبت های شاگردان قبلی را در بخش گالری شاگردان ببینید. سپس بعد از حصول اطمینان از تصمیم گیری خود از طریق منوی زرد رنگ ثبت نام دوره آموزش به صورت آنلاین اقدام نمایید. با وارد کردن اطلاعات درخواستی و انتخاب دوره مورد نظر و در نهایت پرداخت اینترنتی، ثبت نام و رزرو شما تکمیل می شود.

 

 

 

سوال های متداول در مورد آموزش وینگسوت

ایرانی‌ها در این ورزش عموماً در خارج از کشور دوره می‌بینند و پرش و پرواز را تجربه می‌کنند و بعد از آن در داخل کشور اقدام به انجام این ورزش مهیج می نمایند تا جایی که حتی آموزش و خرید وسایل و تجهیزات آن به سادگی امکان پذیر است. استاد مهدی نقدی پری پرواز با وینگسوت خود را از سال 1395 با آموزش در روسیه آغاز کرد و سپس تحت نظر متخصصین کانادایی و آمریکایی، کسب مهارت های پرواز با وینگسوت خود را ارتقاء بخشید.

در ایران هیچ گونه شرکت تولید کننده وینگسوت یا لباس خفاشی و بالدار وجود ندارد. اما خبر خوب اینکه در حال تحقیقات علمی و فنی با دوستان اروپایی هستیم و امیدواریم در آینده نزدیک توسط تیم و شرکت تولیدی استاد مهدی نقدی پری این امکان فراهم شود.

عموم مردم نام این لباس را نمی دانند و آن را لباس خفاشی صدا می زنند ولی کم کم با وجود شبکه های اجتماعی و اطلاع رسانی بیشتر فعالین این رشته نام اصلی آن یعنی "وینگسوت" wingsuit استفاده می شود.

فراموش نکنید که برای شروع باید حداقل 200 بار تجربه پرش چتربازی و سقوط آزاد از هواپیما داشته باشید تا برای شروع کردن آماده پریدن با وینگسوت آماده شوید. برای پرواز با وینگسوت باید از تجهیزات و امکانات ذیل استفاده نمایید: لباس وینگسوتی که متناسب وزن و سایز بدن شما باشد کلاه ویژه پرواز و سقوط آزاد عینک سقوط آزاد آلتیمتر ریگ وینگسوت (چتر اصلی پرواز به همراه چتر دوم رزرو) و یا ریگ بیس جامپ (چتر مخصوص پرش از کوه، صخره و ارتفاع کم) دوربین گوپرو (به دلخواه) جی پی اس و ترکر Tracker (به دلخواه)

وقتی که می خواهیم از توان پرواز وینگسوت ها صحبت کنیم باید به ضریب گلاید آنها توجه نماییم. ضریب گلاید عددی است که نشان می دهد که وینگسوت با طی کردن مسافت رو به جلو، چقدر ارتفاع از دست می دهد. متوسط گلاید وینگسوت ها 2.5 به یک است یعتی با طی مسافت 2.5 متر یک متر کاهش ارتفاع خواهد داشت. ارتفاع نرمال پرش از هواپیما 13.000 فیت (حدود 4 کیلومتر) بوده و ارتفاع استاندارد باز کرم چتر توسط پرنده های وینگسوت 4000 فیت است. بنابراین در یک پرش معمولی از هواپیما می توانیم با وینگسوت 9.000 فیت (حدود 3 کیلومتر) ارتفاع کاهش داده و پرواز نماییم. پس با این میزان ارتفاع می توانیم 7.5 کیلومتر مسافت طی نماییم. حتی می توان این مسافت را با پرواز پشت به باد افزایش داد. البته همه ورزشکاران وینگسوت قادر به طی این مسافت نیستند و فاکتور های مهمی از جمله نوع طراحی وینگسوت، شرایط هوا، مهارت فردی، شکل بدن، وزن و آمادگی جسمانی در میزان مسافت طی شده توسط پرنده وینگسوت موثر هستند.

خیلی از مردم سوال می کنند قبل از شروع آموزش وینگسوت باید چه مدارک یا مهارت هایی داشته باشم و هزینه آموزش وینگسوت چقدر است؟ قبل از شروع وینگسوت باید چترباز خوبی باشید به این معنا که حداقل 200 بار تجربه پرش از هواپیما داشته و در برخی مهارت های سقوط آزاد مثل ترکینگ (Tracking)، پرواز به پشت (Back Flying)، پرواز آزاد (free Flying)، پرش های گروهی (RW) مهارت متوسط به بالا داشته باشید. ترکینگ (Tracking) به شما آموزش می دهد تا پرواز سرعتی رو به جلو در زاویه های مختلف را درک کنید و در عین حال سطح خود را با دیگر پرنده های گروه حفظ نمایید. قبل از شروع وینگسوت باید در ترکینگ عالی باشید. پرواز به پشت (Back Flying) به شما می آموزد چگونه پشت به زمین پرواز کنید و سطح و جهت خود را حفظ نمایید. پرواز آزاد (free Flying) پرواز را در زوایای مختلف بدن با شکل دهی های متفاوت بدن به شما می آموزد. پرش های گروهی (RW) به شما یاد می دهد چگونه به صورت گروهی با دیگران پرواز کنید و قوانین پرش های گروهی مانند نحوه خروج از هواپیما، نحوه نزدیک شدن به دیگران و نحوه هم سطح شدن با دیگر پرنده ها را با شما تمرین می نماید. مهمترین موضوع این است که مانند یک پرنده یاد بگیرید چطور بدن خود را به پرواز در بیاورید. مانند دیگر ورزش ها تمرینات آمادگی جسمانی کمک بسیار خوبی برای پرواز بهتر با وینگسوت است. بنابراین اگر وینگسوت هدف بلند مدت شما است باید از همین حالا تمرینات آمادگی جسمانی خود را آغاز کنید.

استاندارد جهانی رسمی و تعریف شده ای برای مربی های وینگسوت وجود ندارد. این فقط شرکت های تولید کننده وینگسوت هستند که به نماینده یا فروشنده محصولات خود گواهینامه مربیگری می دهند. در دنیای وینگسوت برای یافتن یک مربی خوب باید از پرنده های دیگر پرس و جو کنید تا بتوانید فرد با تجربه ی معتبری را پیدا کنید. اینکه فردی پرنده وینگسوت فوق العاده ای است و پرواز ها و حرکات زیبایی در آسمان اجرا می کند به معنای مربی خوب وینگسوت نیست. مربی معتبر وینگسوت باید دارای تجربه زیادی بوده و فقط از این راه امرار معاش کند. مربی هایی که به صورت پاره وقت اقدام به آموزش وینگسوت می کنند و دایم با شاگرد های مختلف در ارتباط و تعلیم نیستند، گزینه مناسبی نخواهند بود. هر فردی حتی با پرواز های شخصی عالی، صلاحیت آموزش رشته ورزشی وینگسوت را ندارد.

این سوال خیلی از مردم است. شاید شما هم فیلم مردی را که با وینگسوت بر روی انبوهی از کارتن های چیده شده روی زمین فرود آمد را دیده اید. خیلی از مردم بر این تصور هستند که وینگسوت به تنهایی قادر به فرود بر روی زمین است و نیازی به چتر ندارد. واقعیت این است که آن مرد با به خطر انداختن جان خود، ریسک فرود بدون چتر را پذیرفت و رکورد ثبت کرد. همه ورزشکاران وینگسوت برای فرود امن در انتهای پرواز خود از چتر استفاده نموده و آن را باز می کنند. حتی بیشتر آنها برای امنیت بیشتر از یک چتر دوم هم به عنوان رزرو بهره می گیرند. پس قبل از یادگیری وینگسوت ملزم به آموختن چتربازی هستید.

برای پرواز با وینگسوت از صخره های بلند و میان دره های کوه ها و درخت ها باید به یک ورزشکار حرفه ای تبدیل شوید. این نوع از پرواز را بیس وینگسوت می نامند. این یک پرواز معمولی نیست و نیازمند علم، مهارت و تجربه زیاد در ورزش های چتربازی، سقوط آزاد، وینگسوت و بیس جامپ دارد. برای این نوع از پرواز هنوز قاعده و قانون خاصی تعریف نشده است و برای انجام آن نیازمند استفاده از تکنیک های زیادی هستید. چتر و تجهیزات بیس وینگسوت با پرواز های وینگسوت از هواپیما کاملا متفاوت بوده و در واقع رشته ورزشی دیگری محسوب می شود. شما باید قبل از شروع پریدن از کوه ها و صخره ها (بیس وینگسوت) در موارد ذیل فوق العاده باشید: پرواز با وینگسوت (متخصصین حداقل تجربه یک هزار پرش وینگسوت از هواپیما را پیشنهاد کرده اند) بیس جامپر فوق العاده ای باشید (متخصصین انجام حداقل 1000 تا 1500 پرش بیس جامپ از صخره، کوه، بالن، پل و غیره را پیشنهاد می دهند)

در پرواز با وینگسوت باید برای فرودی امن در انتها از چتر استفاده نمایید. چتر وینگسوت تفاوت چندانی با دیگر چترهای نرمال سقوط آزاد ندارد. در واقع نکته مهم انتخاب صحیح چتر مناسب تر است. چتر های پرواز دارای عملکرد های متفاوتی در هنگام باز شدن هستند. برای پرواز با وینگسوت پیشنهاد می شود از چترهایی استفاده شود که در هنگام باز شدن شیریجه و چرخش بسیار کمتری داشته باشند. چترهایی با سایز بزرگتر از 150 فیت مربع برای پرنده های وینگسوت با تجربه کمتر مناسب تر هستند.

قسمت اعظم وینگسوت از نوع خاصی پارچه نایلونی نرم، سبک و با تراکم بسیار بالا ساخته می شود ولی در آن از پارچه ها، زیپ ها و اتصالات متفاوت دیگری نیز بهره گیری می گردد. البته شرکت های تولید کننده متفاوت ممکن است از پارچه های متفاوت با یکدیگر برای طراحی و ساخت وینگسوت استفاده نمایند.

طراحی و سطح مقطع وینگ سوت های مدرن باعث میشود تا ورزشکار بتواند مسافت بیشتری را طی کرده و در عوض کاهش ارتفاع کمتری داشته باشد. کنترل و تعویض جهت پرواز با شکل دهی بدن ورزشکار نسبت به زاویه پرواز انجام می شود. در پرواز با وینگسوت دستهای فرد مانند بال های هواپیما عمل می کنند و بوسیله آنها می توان تغییر جهت ایجاد کرد. هر چه ورزشکار وینگسوت شکل بدن خود را به نسبت با جهت حرکت خود بزرگتر یا کوچکتر نماید، سرعت نزول و همچنین سرعت رو به جلوی پرواز با آن تغییر می کند. ورزشکاران هنگام استفاده از وینگسوت از یک چتر اصلی، یک چتر رزرو، ارتفاع سنج و همچنین دیگر تجهیزات ایمنی ویژه ای استفاده می کنند.

سرعت متوسط پرواز رو به جلوی وینگ سوت ها حدود 160 کیلومتر بر ساعت است که البته با تغییر جهت و شرایط وزش باد و همچنین مدل و طرح وینگسوت ممکن است تا 300 کیلومتر بر ساعت یا حتی بیشتر نیز افزایش یابد. سرعت عمودی سقوط با وینگسوت حدود 40 تا 60 کیلومتر بر ساعت است که بر اساس طراحی، مهارت خلبان وینگسوت و شکل دهی بدن وی می تواند تغییر کند.

به دلیل داشتن سرعت بالای پرواز نمی توان به تنهایی با خود وینگسوت به طور امن فرود آمد. همه پرنده های وینگسوت قبل از رسیدن به سطح زمین در ارتفاع امنی اقدام به باز نمودن چتر نموده و سپس به آرامی فرود می آیند. چتر نجات مخصوص پرواز با وینگسوت بسیار شبیه چترهای اسکای دایو بوده ولی دارای تفاوت های جرئی می باشد.

وینگسوت ها دارای عملکرد ها و طراحی های متنوعی در سطح مبتدی، متوسط و پیشرفته هستند که موجب می شود ورزشکاران دایره بازی از انتخاب را داشته باشند. برخی از این عملکردها عبارتند از وینگسوت مسافت، وینگسوت آکروباتیک و مانور، وینگسوت بیس جامپ و غیره. علاوه بر همه اینها طراحی و عملکرد شرکت های مختلف تولید کننده وینگسوت اعم از اروپایی، آمریکایی و روسی با یکدیگر متفاوت بوده و اینها دائما در حال رقابت با هم می باشند.

لباس وینگسوت دارای هیچ گونه پیش رانه یا موتوری برای حرکت رو به جلو نیست. به زبان ساده طراحی و شکل آن است که موجب حرکت گلاید رو به جلوی آن به مانند یک هواپیما می شود. شکل ایرفویل مانند بازوهای لباس و همچنین طراحی کلی ان موجب گلایدی حدود دو و نیم به یک می گردد. مثلا وقتی با وینگسوت دو و نیم متر به جلو پرواز می کنید حتما یک متر هم از ارتفاع شما کاسته می شود. نوع طراحی وینگ سوت، مهارت ها و شکل بدن خلبان ان نیز در میزان گلاید و سرعتش پیش رونده آن بسیار موثر هستند.

در حال حاضر در دنیا پرواز با وینگسوت دارای مدرک از سوی سازمان خاصی نبوده و فقط مربیان این رشته هستند که با تشخیص شخصی خود صلاحیت شما را برای پرواز در مدرسه های اسکای دایوینگ تایید می نمایند. برای مربی شدن در رشته ورزشی وینگسوت باید حداقل 200 پرواز موفق با وینگسوت طی یک سال داشته و دارای مهارت و تجربه قابل قبول باشید. پس از آن برای حدود سه روز کاری در دوره های مربیگری شرکت های مختلف سازنده این لباس حضور یافته و پس از گذراندن آزمون های مختلف از سوی آن شرکت مورد تایید قرار می گیرید. این به این معناست که ممکن است مدرک مربیگری یک شرکت تولید کننده وینگسوت برای شرکت دیگر معتبر نباشد.

در وینگ سوت به دو روش می‌توان پرواز را تجربه کرد که در روش اول پرنده از ارتفاع بالا وسایل پروازی مانند هواپیما یا هلیکوپتر به پایین می‌پرد و این به معنای داشتن ایمنی بیشتر است. در روش دوم پرنده‌ها از ارتفاع‌ ثابت (بیس‌ جامپ) مانند کوه ها، صخره‌های بلند و عمودی و برج‌های مرتفع به پایین می‌پرند که بسیار هیجان انگیز می باشد.

به دلیل کمبود امکانات هوانوردی و همچنین عدم سهولت انجام پرش های منظم از هواپیما و هلیکوپتر در ایران، ساده ترین و ارزان ترین کشوری که می توان در آن پرواز با وینگسوت را آموخت روسیه است. جهت کسب اطلاعات بیشتر در مورد دوره های آموزش وینگسوت در روسیه با استاد مهدی نقدی پری تماس بگیرید.

پرواز با وینگ سوت مقدماتی دارد. انجام بیش از 200‌ پرش استاندارد از ارتفاع سیزده هزار فیتی (نزدیک به 4 کیلومتر) مجوز شروع یادگیری پرواز با وینگ سوت است. به عبارت دیگر تنها افرادی می‌توانند وارد این رشته از پرواز شوند که 200 بار از ارتفاع 13 هزارپایی به‌صورت استاندارد پریده باشند.

شرکت هایی آمریکایی و اروپایی در دنیا وجود دارند که وینگسوت تولید می کنند و محصولات آنها دارای تفاوت های بسیار زیادی از نظر کاربرد، قیمت و کیفیت می باشند. جهت سفارش، خرید و تحویل این وینگسوت ها در ایران می توانید با استاد نقدی پری هماهنگی بفرمایید.

پرواز با وینگسوت دارای رکورد های زیادی است و البته رکورد ها دایم در حال تغییر هستند. رکورد بیشتر تعداد پرنده وینگسوت در یک پرش شامل 100 پرنده در کالیفورنیا در سپتامبر2012 بوده است. طولانی ترین پرش از کوه 7.5کیلومتر بوده که توسط یک پرنده آمریکایی در دوم نوامبر سال 2011 انجام شد. رکورد سریعترین پرش نیز363 کیلومتر بر ساعت توسط یک فرد ژاپنی زده شده است.

ما بسیار اجتماعی هستیم !

مارا دنبال کنید !

برای اطلاع و دریافت آخرین اخبار، رویدادها و پیشنهادات ویژه‌، درخبرنامه‌ی ما عضو شوید. ما فورا به شما اطلاع می دهیم